x
W samym sercu oceanu kryje się wyspa, gdzie żyją niezwykłe morskie stworzenia. Jest wśród nich mały Rufus, który jednak różni się od reszty mieszkańców. Podczas gdy wszyscy kochają morskie fale, Rufus woli samotnie marzyć na brzegu. A to dlatego, że… nie umie pływać. Kiedy jego ukochany wujek Ludwik traci magiczne moce, a nad wyspą zawisa niebezpieczeństwo, Rufus musi zrobić coś, co wzbudza w nim prawdziwą trwogę – wejść do wody. Czy znajdzie w sobie śmiałość, by pokonać lęk i ocalić przyjaciół?
„Rufus. Potwór morski, który nie umiał pływać” to ciepła, wzruszająca opowieść o odwadze, przyjaźni i wierze w siebie.
Bo czasem największym bohaterem jest ten, kto najbardziej się boi.
Tytuł oryginalny: Ruffen: Sjøormen som ikke kunne
svømme / Rufus: The Sea Serpent
Who Couldn't Swim
Produkcja: Maipo Film AS, Norwegia,
Belgia, Niemcy, 2025
Premiera światowa: 03.09.2025
Premiera polska: 26.12.2025
Czas: 80 minut
Dozwolony od lat: bez ograniczeń
Dystrybucja w Polsce: Forum Film Poland
Wersja polska: Opracowanie i udźwiękowienie
wersji polskiej na zlecenie
Forum Film Poland – CineLine
Reżyseria: Anna Apostolakis
Dialogi: Bartek Fukiet
Tadeusz Michoń _ Rufus
Paweł Wawrzecki _ wujek Ludwik
Katarzyna Dąbrowska _ Edna, dyrektorka zoo
Katarzyna Kozak _ Babcia
Bartłomiej Nowosielski _ lew
Jakub Wieczorek _ Henryk
Olga Sarzyńska _ ośmiornica
Krzysztof Szczepaniak _ żółw
Klaudiusz Kaufmann _ koala
Barbara Zielińska _ ciocia Bessie
Izabela Dąbrowska _ wężyca Helga
Lucyna Malec _ wężyca Hilda
Bartosz Martyna _ Gregor
Ewelina Kudeń-Nowosielska _ Hipcia
Przemysław Glapiński _ kapitan
Jakub Strach _ Rufin
Jacek Król _ słoń
Joanna Osyda _ Struśka
Zofia Nowosielska _ Regina
Reżyseria: Endre Skandfer
Scenariusz: Karsten Fullu, na podstawie
książek Tora Åge Bringsværda
oraz ilustracji Thore Hansena
Muzyka: Peder Capjon Kjellsby
Dyrektorzy artystyczni: Mintu Sajeevalal,
Jean-Michel Trauscht
Animacja: Luca Bruno, Carlo Vogele
Projekty postaci: Jens A. Larsen
Montaż: Anders Bergland
Dźwięk: Johannes Dekko
Scenografia: Catty Flores, Endre Skandfer
Storyboardy: Hilaire Van Den Broeck
Producent: Cornelia Boysen
Koproducent: Peter Voelkle
Producenci wykonawczy: Synnøve Hørsdal,
Solveig Langeland
Urodzony 5 czerwca 1978 w Rye; amerykański aktor i osobowość telewizyjna. Dorastał w konserwatywnej rodzinie żydowskiej. Jego ojciec Jules jest miliarderem i biznesmenem, który założył firmę konsultingową Kroll Inc., zajmującą się dochodzeniami korporacyjnymi i ryzykiem. W 2001 roku Nick ukończył studia na Uniwersytecie Georgetown. Współpracował następnie przy tworzeniu programu „Chappelle’s Show”. Pierwszy znaczący sukces w jego karierze nastąpił, gdy zagrał w sitcomie sieci ABC „Cavemen” (2007), opartym na postaciach z reklamy telewizyjnej ubezpieczenia Geico. Od 2013 do 2015 roku prowadził emitowany na Comedy Central program „Kroll Show”. Był współgospodarzem programu stand-upowego „Welcome to Our Week” z Jessi Klein. Występy Krolla na żywo to mieszanka stand-upu, skeczu i parodii. Jest znany także z serialu komediowego FX „The League” (2009–2015). Gra i współtworzy animowany serial Netflixa „Big Mouth” (od 2017 do dziś) i „Human Resources” (2022–2023) oraz serial komediowy Hulu „History of the World, Part II” („Historia Świata: część II”, 2023). Występował również lub użyczał głosu w takich filmach jak „Kocham cię, człowieku” (2009), „Zabierz go do Greka” (2010), „W krzywym zwierciadle: Wakacje” (2015), „Sausage Party” (2016), „Sekretne życie zwierzaków domowych 2” (2019), „Jak to się kończy” (2021). Odbył tournée po Stanach Zjednoczonych u boku Johna Mulaneya w przedstawieniu zatytułowanym „Oh, Hello”. Przedstawienie miało premierę na Broadwayu 23 września 2016 roku i było grane przez sześć miesięcy, zyskując pozytywne recenzje. Występ na Broadwayu został sfilmowany i zaprezentowany na Netflixie w 2017 roku.
Urodzony 23 sierpnia 1978 w Omaha; amerykański aktor filmowy, telewizyjny, teatralny i głosowy, wokalista, znany przede wszystkim z udziału w takich produkcjach jak „Rodzinka jak inne” (2012–2013), „Wieczór panieński” (2012), „Dziewczyny” (2012–2017), „Jak poznałem waszą matkę” (2013) i „Glee” (2015). Jako dziecko chodził na zajęcia do Emmy Gifford Children's Theatre i występował w Omaha Community Playhouse, Firehouse Dinner Theatre i Dundee Dinner Theatre. W wieku jedenastu lat zagrał w swojej pierwszej sztuce. Był współzałożycielem teatru społecznego. Studiował przez dwa lata aktorstwo i teatroznawstwo w Marymount Manhattan College. W 1997 roku, jako dziewiętnastolatek, przeniósł się do Nowego Jorku. Pracował w reklamach i jako aktor głosowy w serialach. Przez trzy lata (2001–2004) współpracował z 4Kids Entertainment, firmą zajmującą się produkcją animacji, gdzie dubbingował postacie z różnych gier. We wrześniu 2002 zdobył nagrodę im. B. Idena Payne’a dla najlepszego aktora za rolę tytułową w musicalu rockowym „Cal do szczęścia” („Hedwig and the Angry Inch”) w Zachary Scott Theater Center w Austin w Teksasie. Grał na Broadwayu w musicalach „Miss Saigon” i „Na wskroś nowoczesna Millie”. W 2005 powierzono mu rolę Linka Larkina w musicalu „Lakier do włosów”. Za rolę Kevina Price’a, misjonarza Kościoła Jezusa Chrystusa Świętych w Dniach Ostatnich, w sztuce „Księga Mormona” (The Book of Mormon, 2011), uhonorowano go nagrodą Grammy (2012), zdobył też nominację do Tony Award (2011) i Drama Desk (2011). W 2018 roku kreacja w sztuce Marta Crowleya „Chórzyści” („The Boys in the Band”) przyniosła mu Tony Award. Zaskarbił sobie sympatię telewidzów w roli Elijah Krantza, byłego chłopaka jednej z bohaterek (który okazuje się gejem), we wspomnianym wyżej serialu HBO „Dziewczyny” („Girls”, 2012–2017). Szerszej publiczności dał się poznać dzięki roli Bryana Collinsa, homoseksualisty z Los Angeles, który pragnie zostać ojcem, w sitcomie NBC „Rodzinka jak inne” („The New Normal”, 2012–2013).
Amerykański aktor, urodzony 14 października 1980 w Santa Rosa, w Kalifornii. Wystąpił w serialach „Allegiance” (2015), „The Mist” (2017), „Homeland” (2018) i „Pearson” (2019), a także w filmach „The Drop” (2014), „Christine” (2016), „A Vigilante” (2018) i „Boston Strangler” (2023). Zagrał w projekcie HBO „The Plot Against America”, pojawił się też w „The Gilded Age” tej samej sieci. Dorastał w Guerneville, w rodzinie prawnika i nauczycielki. Jego babcia była aktorką w New York Yiddish Theatre District. Po raz pierwszy wystąpił w teatrze w wieku ośmiu lat; później brał udział w produkcjach szkolnych i studenckich. Po ukończeniu Reed College w Portland w stanie Oregon zapisał się do szkoły aktorskiej American Conservatory Theater w San Francisco. W 2006 roku przeprowadził się do Nowego Jorku. W 2010 roku zadebiutował na Broadwayu jako Rodolpho w sztuce Arthura Millera „Widok z mostu”. W 2012 roku zagrał rolę Borisa w „The Russian Transport” Eriki Sheffer. W 2014 roku, wspólnie z Rebeccą Hall, wystąpił we wznowionej na Broadwayu sztuce „Machinal” Sophie Treadwell. Później wzięli ślub; ponownie pojawili się razem na scenie w Nowym Jorku w czerwcu 2017 roku w sztuce „Animal” Clare Lizzimore. Wystąpili obok siebie na ekranie w dramacie „Christine” z 2016 roku oraz filmie „Permission” z 2017 roku.
Urodzona 3 grudnia 1985 w Allentown; amerykańska aktorka i producentka. Kiedy miała 15 lat została zaangażowana do roli Lucindy Marie „Lucy” Montgomery w operze mydlanej „As the World Turns”. Jesienią 2003 roku wstąpiła na Uniwersytet Fordham, ale nie podjęła studiów, gdyż zaoferowano jej rolę w filmie „Wredne dziewczyny” (2004). Po sukcesie filmu starała się o główną rolę w serialu „Weronika Mars”, lecz ostatecznie zaproponowano jej rolę Lily, zmarłej przyjaciółki tytułowej bohaterki. W 2008 roku wystąpiła w głównej roli w ekranizacji musicalu „Mamma Mia!”, z piosenkami zespołu ABBA. Wcieliła się w rolę Sophie, młodej dziewczyny, próbującej dociec, który z dawnych kochanków jej matki (Meryl Streep) jest jej ojcem. W następnym roku pojawiła się u boku Julianne Moore w filmie „Chloe”. W 2010 roku zagrała w filmie na podstawie powieści Nicholasa Sparksa „Wciąż ją kocham”, w którym wcieliła się w postać Savannah. Kilka miesięcy później do kin trafił film „Listy do Julii”, w którym odtwarzała główną rolę. W filmowej adaptacji musicalu „Les Misérables” wystąpiła jako Cosette. Szeroko doceniony musical otrzymał liczne nagrody, w tym osiem nominacji do Oscara. W 2013 przypadła jej tytułowa rola Lindy Lovelace w dramacie biograficznym „Królowa XXX”. Powtórzyła rolę Sophie w kontynuacji musicalu „Mamma Mia!”: „Mamma Mia: Here We Go Again!” (2018). W 2020 objęła rolę Marion Davies w dramacie biograficznym „Mank” w reżyserii Davida Finchera. W 2022 roku zagrała Elizabeth Holmes, założycielkę start-upu Theranos, w miniserialu „Zepsuta krew”. Otrzymała za ten występ nagrodę Emmy oraz Złoty Glob. Na początku 2016 roku związała się z aktorem Thomasem Sadoskim, z którym pracowała na planie filmu „Ostatnie słowo”. 12 marca 2017 wzięli ślub. Mają dwoje dzieci.
Właśc. David Joseph Craig. Aktor, reżyser i scenarzysta. Karierę rozpoczął jako pisarz i wykonawca w Upright Citizens Brigade Theater w Nowym Jorku. Wystąpił m.in. w filmach „Dar” (2015), „Boy Erased” (DVD: „Wymazać siebie”, 2018, także producent) z Nicole Kidman i Russellem Crowe, „Test na miłość” („Permission”), „All These Small Moments” (reżyser/scenarzysta). Był producentem stowarzyszonym w debiucie Joela Edgertona z 2015 roku „Dar” („The Gift), z udziałem Jasona Batemana, Rebeki Hall i Edgertona. Zagrał głównego bohatera krótkometrażowego filmu Briana Crano „Dog Food”, z Amandą Seyfried i Corym Michaelem Smithem. Był też twórcą/scenarzystą/reżyserem przełomowych cyfrowych seriali „What to Expect”, „Bachelorette with a Knife” i „Simply Plimpton”, gdzie wcielił się w fikcyjną, komediową wersję modelki Calvina Kleina z lat 80., Marthę Plimpton.
Urodził się 5 lipca 1983 roku w East Lansing, Michigan, USA. Karierę rozpoczynał w teatrze. Zdobył uznanie filmem „Permission”. Jest reżyserem i scenarzystą, znanym z „Ciężko doświadczeni” (2011), „Dog Food” (kr.m., 2014) i Rubberheart (kr.m., 2007).
